Antropolojinin insani çeşitliliğinin düşünüş, eylem ve hayatta kalma biçimleri arasındaki farklılıklarla birlikte değişkenliğin ayırdına varma bakış açısıyla hareket eden bu çalışma farklı kültürlerde, iki cinsiyetli beden algısını aşan seks deneyimleri, duyguları ve anlamlarına dairdir. Seks bir biyolojik dürtü olsa da farklı yerlerdeki insanlar tarafından farklı yaşanmaktadır. Farklı biçimlerde yapıldığı gibi buna dair duygular da yapıldığı toplumsal ve kültürel ortama bağlı olarak değişir. Cinsel pratiğin bu deneyimsel yönünü vurgulamak için, özellikle insanların kendilerinin seks hakkında ne söyledikleri ve yaptıkları, onu nasıl algıladıkları ve yorumladıklarına bakmak ufuk açıcıdır. Kültürün önemli bir kısmı, insanın biyo-kültürel yeniden üretiminin vazgeçilmez bir olgusu olan seksin denetlenmesi, bastırılması, gizlenmesi üzerine şekillenmesine karşın, öte yandan tüm yasakların yerle bir edildiği bir alandır. Bu, insan cinselliğinin karakteristik olarak belirsiz ontolojik statüsüyle ilgisi olabilir; çünkü seks ne tam anlamıyla biyolojik ne de tam anlamıyla kültüreldir ama görünüşe göre aynı anda her ikisidir.
Seks toplumsal kimliklerin hem üretici hem de yeniden üreticisidir ve bu kimlik resmi ve gayrı resmi cinsel anlaşmalarla kısıtlanmasına karşın, cinsel şekillenmeleri saran pratiklerin aynı anda nasıl duygusal, toplumsal, siyasal ve psikolojik olabildiğini, farklı kültürlerden etnografik örneklerden, ya da ötekilerden öğrenmeye davet eden bir çalışma elinizdeki kitap...
Tarihsel\r\ndeğişimler deneyim dünyamızda neye denk düşer? Bugün yediğimiz yemek,\r\nduyduğumuz hikâye, baktığımız manzara dünkünden farklıysa bu değişim hangi\r\ntoplumsal ve politik dönüşümlere işaret eder? Manzaraların nasıl birer tarihi\r\nvarsa duyuların da hafızası vardır. Hatırlamak, kolektif bir eylem olarak\r\ngeçmişte ve bugünde kimi işaretler bırakmaktır. Duyular bu bağlamda, anlamın\r\nbir medyumu olmaktan öte kendileri de maddelerin, bakışların ve anlatıların\r\narasında aktörler olarak ortaya çıkarlar.
C.\r\nNadia Seremetakis tam da bu teşhisten yola çıkan yazıları bir araya getirdiği Duyuların\r\nHafızası’nda, yiyeceklerin serüveninden yas törenlerine, sinemanın\r\nalgısal düzenlenişinden ulus kimliğinin bedensel inşasına uzanan geniş bir\r\nyelpazede algının, duyunun, duyumun –kısacası deneyimin– kültürel ve tarihsel\r\ndüzenlenişini analiz ediyor. Bu kitap resmi tarihin görünmezleştirip eskinin\r\nalanına ittiği “kısmi/yerel/bölgesel” deneyimleri bağlamsallaştırarak modern\r\ndeneyimin sürekliliğini tahrip etmekle kalmıyor, tek tipleştirici modern\r\nkültürel rejimlerle antropoloji kanonunun suç ortaklığını tartışıyor.
Meltem\r\nAhıska’nın sunuşuyla yayımladığımız Duyuların Hafızası, her şeyin\r\ntadının tuzunun kaçtığı bir dönemde kaybettirilen duyma biçimlerini nostalji\r\ntuzağına düşmeksizin yeniden yaratan özgün bir eser.