Tarihsel\r\ndeğişimler deneyim dünyamızda neye denk düşer? Bugün yediğimiz yemek,\r\nduyduğumuz hikâye, baktığımız manzara dünkünden farklıysa bu değişim hangi\r\ntoplumsal ve politik dönüşümlere işaret eder? Manzaraların nasıl birer tarihi\r\nvarsa duyuların da hafızası vardır. Hatırlamak, kolektif bir eylem olarak\r\ngeçmişte ve bugünde kimi işaretler bırakmaktır. Duyular bu bağlamda, anlamın\r\nbir medyumu olmaktan öte kendileri de maddelerin, bakışların ve anlatıların\r\narasında aktörler olarak ortaya çıkarlar.
C.\r\nNadia Seremetakis tam da bu teşhisten yola çıkan yazıları bir araya getirdiği Duyuların\r\nHafızası’nda, yiyeceklerin serüveninden yas törenlerine, sinemanın\r\nalgısal düzenlenişinden ulus kimliğinin bedensel inşasına uzanan geniş bir\r\nyelpazede algının, duyunun, duyumun –kısacası deneyimin– kültürel ve tarihsel\r\ndüzenlenişini analiz ediyor. Bu kitap resmi tarihin görünmezleştirip eskinin\r\nalanına ittiği “kısmi/yerel/bölgesel” deneyimleri bağlamsallaştırarak modern\r\ndeneyimin sürekliliğini tahrip etmekle kalmıyor, tek tipleştirici modern\r\nkültürel rejimlerle antropoloji kanonunun suç ortaklığını tartışıyor.
Meltem\r\nAhıska’nın sunuşuyla yayımladığımız Duyuların Hafızası, her şeyin\r\ntadının tuzunun kaçtığı bir dönemde kaybettirilen duyma biçimlerini nostalji\r\ntuzağına düşmeksizin yeniden yaratan özgün bir eser.